Doruk 2 yaşında!

Blog yazılarımı bir düzene oturtamadım gitti. Zaman çok hızlı akıyor, yetişemiyorum. Bazen ne yaptım diye düşünüp bakınca koca bir hiç gibi geliyor. Ne zamandır aklımda olan Doruk’un doğum günü kutlamasını yazmadan bugünü bitirmek istemiyorum. Doruk oğlumun kankası :) Benim 2 sene önce annesinin blogunu okur okumaz sevdiğim gibi Ozan da Doruk’u görür görmez bayıldı, kanka oldular. İlkay’ın blogunu koca göbeğimle internette annelikle ilgili bir şeyleri araştırırken bulmuştum ve ilk keşfettiğim anne bloguydu. 2 sene sonra tanışacağımızı kim bilebilirdi :)

Önce onlar bize geldi, sonra biz onlara gittik. O günden sonra Ozan her arabaya bindiğinde “Doyuklaya gidiyos” cümlesini kurar oldu. Çok güzel oynadılar, birbirlerini hırpalamadan, zarar vermeden, hem de oyuncaklarını birbirlerinden kıskanmadan! Bu son durum inanılmazdı çünkü bu yaştaki çocuklar herşeyi sahiplenmeye bayılıyorlar ve paylaşmıyorlar. Hele bir de birbirlerinden ayrılışları vardı ki, o anı kayıtlara sadece yazıyla geçiriyor olmak üzücü. Öpüşerek vedalaştılar :)

İlk buluşma gününde İlkay’la o kadar muhabbete dalmışız ki ben fotoğraf makinamı son dakikada çıkarıp çekmeye karar verince şu kareleri yakalayabildim sadece.

Haftalar sonra Doruk’un doğum gününde tekrar biraraya geldik. Ozan’la ilgilenmekten çok fazla fotoğraf çekemedim ama güne dair birkaç güzel kare yakalayabildim. 5 tane daha tatlı anneyle tanıştım. Güzel bir gün, güzel bir kutlama oldu. Çocuklar da eğlendiler.

Dorukcuğuma nice mutlu ve sağlıklı yıllar diliyorum. Gülücüklerle büyüsün, hayatta hep iyi insanlarla, güzel dostlarla karşılaşsın.