Anne-Oğul kamp macerası

Çocukluğumda bir karavan ya da çadırda tatil yapma hayalleri kurardım hep. Gerçi bunu hayal etmeyen çocuk yoktur gibi geldi düşününce. Hiç öyle bir tatilimiz olmadı ne yazık ki. Lüks otellerde tatil yapan bir aile değildik ama çadırda da konaklamadık. Temiz bir pansiyon işimizi görürdü. Zaten yazlığın alınışından üniversiteye başlayıp da arkadaşlarla tatile çıkana kadar da farklı bir tatil yöresi görmedim. Nedense çadırda kalma hayalim aklımdan uçmuş gitmiş. Birkaç hafta önce Ayça ile bir çekimde karşılaştık. Kahve molasında yaptığımız muhabbette birden aklıma geldi. Çadırda kalmak istediğimi ne zaman unutmuştum ki? Ayça yakında kamp duyurusunun geleceğinin müjdesini vermişti bana o gün. Ne duyurusu diye hemen açıklayayım. Ayça ve eşi tatillerini hep kamp yaparak geçiriyorlar ve şimdi başka ailelerin de bu keyfi yaşaması için öncülük ediyorlar. www.kampagidelimmibaba.com adresinden detaylı bilgiyi edinebilirsiniz.

Bu kadar hevesliyken duyuru mailini aldığımda bir kararsızlık denizinin ortasına düştüm. Ozi’nin babasının tüm haftasonunu kapsayan işi vardı. Gelmek isteyecek arkadaşlarımın hiçbiri müsait değildi. Önce yapamam dedim sonra neden olmasın, sonra tekrar yapamam ve yine neden olmasın diyerek 3 gün düşündüm. İsmi “Kampa gidelim mi baba” olan bir etkinlikte tek başına bir anne olmak gözümü korkutsa da sonunda gitmeye karar verdim. İyi ki gitmişiz! Hatta belki de iyi ki oğlumla başbaşa gitmişiz. Uzun zamandır Ozan’la bu kadar yoğun bir şekilde vakit geçirmiyordum. Cumartesi sabahından Pazar akşam üzerine kadar birlikteydik, dip dibeydik. Çadırda ilk uyku tecrübemde yanımda mis kokulu bir güzellik olması ve ikimiz için de bir ilkin aynı anda gerçekleşmesi kadar güzel bir his yok. Şehrin gürültüsünden, kirli ışıklarından uzakta, yıldızların altında uyuyuverdik erkenden. Temiz havayla sarhoş olmuştuk çünkü. Uykunun başa vurmasının yarattığı huysuzluk etkisiyle eve gidelim diye ağlamasını ciddiye almıyorum çünkü küçük adam neredeyse 12 saat kesintisiz uyudu. Ve gülümseyerek uyandı.

Çok kalabalık bir grup olarak gitmiştik (sanırım 80’e yakındık). Toplu fotoğraf burada, hatta bu fotoğrafta herkes yok. Tüm grubun uyumlu olması harikaydı. Sessizliği bozan tek şey çocuk cıvıltılarıydı. Çocukların hepsinin mutluluğu o kadar belliydi ki. Ayça’nın eşi Alpay çocuklarla muhteşem bir şekilde ilgilendi, yürüyüşlerde yaratıcı hikayeleriyle hepsinin dikkatini çekmeyi başardı. Ozan hala Ayı Winnie’nin evini sayıklıyor :) Hatta geçen haftasonu Taşdelen Ormanı’nda kahvaltı yaparken “anne beni bir daha kampa götürür müsün?” dedi. Kamp maceramızın son olmayacağının bir işareti bu.

Kampla ilgili o kadar çok detay var ki hangisini anlatsam bilemiyorum. Çok değişik ve güzel bir haftasonu oldu. Döner dönmez en yakın arkadaşlarımı birlikte kamp yapmamız gerektiğiyle ilgili ikna çalışmalarına başladım bile. Çok teşekkürler Ayça ve Alpay. Keyifli haftasonuna verdiğiniz emek için, bizi yeni güzel insanlarla tanıştırdığınız, oğlumla bana aynı anda bir ilk yaşattığınız için…

Bu kampın benim için bir başka güzel tarafı daha oldu. Ailede fotoğraf çeken ben olduğumdan ve terzinin kendi söküğünü dikememesi durumundan muzdarip olmaktan, oğlumla birlikte fotoğrafımız yok denecek kadar az. Fotoğrafçılarla bir yerlere kaçmak ne kadar da güzelmiş. 3 fotoğrafçı arkadaşım sayesinde oğlumla birbirinden güzel karelerimiz oldu. Özgür, Ayça ve Ayça‘ya çok çok çok teşekkür ediyorum. Hepsine bayıldım. Bana gönderdikleri sırayla hemen ekleyeyim buraya:

Fotoğrafçı: Özgür Poyrazoğlu

Fotoğrafçı: Ayça Oğuş

Fotoğrafçı: Ayça Kamacıoğlu

Kendi çektiğim fotoğrafların bir kısmını Bülent Ortaçgil’in son albümünden bir şarkı eşliğinde düzenledim. İlk andan beri ne zaman dinlesem beni çoook uzaklara götüren bir şarkı bu. Keyifle seyretmeniz ve dinlemeniz dileğiyle.

24 thoughts on “Anne-Oğul kamp macerası

  1. İlk cümlenizde söylediğiniz gibi ben de küçükken sürekli karavan hayali kurardım, içinde neler olacağını bile detaylarıyla planlardım. Tabii ki kısmet olmadı henüz bir karavan tatili ama sizin anlattığınız kamp etkinliğine bayıldım. Henüz bir çocuğumuz yok ancak olduğu zaman mutlaka böyle bir kampa katılmak isterim, çocuklar için de ne kadar eğlenceli olduğu resimlerden belli oluyor.

    • Kesinlikle çok eğlenceliydi. Ama şimdi de yapabilirsiniz, çocuk öncesi tecrübe kazanmış olursunuz. Henüz çocuk yokken yıldızların altında başbaşa olmanın romantizmini yaşayın derim :)

    • Dün saatlerce uğraştım video için ve defalarca fotoğraflar gözümden, müzik kulağımdan geçti. Uzun uğraşımın sebebi teknik bir aksaklıktı aslında. Defalarca seyretmeme rağmen hiç sıkılmadım. Yüzümdeki gülümsemeyle birlikte hep aklımdan geçen düşünce “yine gidelim”di. Beğenmenize sevindim. Umarım başka aileler için de özendirici olur. Çok teşekkürler tekrar :)

  2. ana oğul bu güzel yeri özel kılmış ve ne güzel anılarla ayrılmışsınız….Yakışıklı Ozan’ın hayatı bu detaylarıyla çok erken yaşamaya başlaması ve tabi ki böyle özel bir anneye sahip olmasıda ayrıca büyük bir şans ,inşallah darısı oğluışumla benim başıma ….
    Sevgiler Latifecim :)

  3. Harikasın, çok güzel olmuş. Yeni organizasyonlarda görüşmek üzere..
    ( 2. fotoğrafta elleriyle dürbün yapan kızın annesi:))

  4. Tüylerim ürperdi seyrederken… Eline sağlık… O akampın bir katılımcısı olmak, fotoğraflarda yer almak pek şahane bir his…
    Ellerine sağlık…

    (Sadece fotoğraf değil, bi dolu HD video çekmiş olmak ve hala elimi sürememiş olmaktan ötürü de utanç içindeyim…)

    • Aman efendim şu an şımarmış durumdayım. Bir fotoğrafçıdan bunları duymak ne güzelmiş :)) O 2 günü düşününce ve fotoğraflara bakınca ve de bu şarkıyı duyunca yüzümde kocaman bir gülümseme oluşuyor. Ne iyi etmişiz de gitmişiz.
      (O hissiyatı iyi bilirim, evdeki disk’in bir dili olsa da konuşsaydı, şu an beni yüzlerce fotoğrafa elimi sürmediğim için şikayet ediyor olurdu. Elbet bir gün vakit bulacağız :))

  5. Latifecim video gercekten cok guzel olmus, ellerine saglik. eren ve enes hemen gitmek istedi tabi:)) guzel bir organizasyon, herkes cok eglenmise benziyor.

Leave a Reply to oZGe Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>